Menjelang tamat pengajian, seorang pemegang amanah Key Club International merenungkan kembali pengalaman yang telah diberikan kepadanya.
Oleh Ava Stamatakis, Pemegang Amanah Antarabangsa Key Club
"Mengapakah saya wujud?"
Kening saya berkerut bingung ketika diri saya yang berusia 4 tahun merenungkan persoalan eksistensial terbesar dalam hidup. Saya seorang kanak-kanak yang ingin tahu dan imaginatif yang minda naifnya sering mencari jawapan kepada beribu-ribu persoalan yang membanjiri otak saya.
Ibu saya tergelak kecil. “Tiada siapa yang tahu pasti. Itulah tujuan hidup: untuk mengetahui mengapa kita berada di sini.”
Kecewa dengan jawapan ibu saya yang tidak memuaskan, saya menyimpan perbualan kami di fikiran saya. Seiring usia saya, saya terus meneroka dunia metafizik, dan saya mengulangi perbualan kami untuk cuba mencari sebab yang memuaskan mengapa saya wujud. Saya menemui jawapannya di beberapa tempat yang tidak dijangka.
Pertama: kafeteria sekolah menengah. Ia merupakan mesyuarat Kelab Utama pertama saya. Terperangkap di tengah-tengah kekacauan yang memberi inspirasi dengan 300 tangan yang membuat selimut untuk kanak-kanak yang dimasukkan ke hospital, saya menjadi bertenaga. Tangan saya terpisah daripada badan saya apabila ia selari dengan badan orang lain. Produktiviti saya bermakna seorang lagi kanak-kanak boleh dijaga; saya tahu saya berhutang budi kepada insan yang tidak dikenali itu untuk bekerja lebih keras.
Kedua: sedalam lutut di dalam timbunan sungkupan. Selepas berbulan-bulan merancang, pelajar dari Kelab Utama di seluruh Virginia menyertai saya dalam projek khidmat masyarakat untuk menyediakan taman yang akan menyediakan rezeki kepada remaja yang memerlukan. Saya memerhatikan mereka bergurau dan berbual seolah-olah mereka telah mengenali satu sama lain sepanjang hidup mereka, disatukan oleh matlamat yang sama. Saya sedar bahawa mereka juga mendapat manfaat daripada berkhidmat.
Ketiga: pentas dewan besar. Sambil memandang ke arah ratusan orang ramai, saya ternampak ahli Kelab Utama dari Colombia, Barbados, California dan Dakota Selatan. Saya meminta undi keyakinan mereka terhadap kepimpinan hamba saya. Kepercayaan mereka telah menyebabkan saya terpilih ke jawatan antarabangsa, membolehkan saya mengembangkan khidmat saya kepada lebih ramai pemimpin pelajar dan orang yang memerlukan.
Dalam tiga saat ini, ciri-ciri pengalaman saya yang tidak dapat dilupakan sebagai ahli dan pegawai Key Club International, saya menyedari bahawa untuk semua perkhidmatan yang telah saya lakukan sebagai sebahagian daripada organisasi ini, Key Club telah memberi saya lebih banyak lagi. Ia telah memberi saya keluarga besar. Ia telah memberi saya peluang untuk menjadi sebahagian daripada sesuatu yang lebih besar daripada diri saya sendiri. Paling penting, saya tidak perlu lagi bertanya kepada ibu saya mengapa saya wujud — kerana Key Club telah memberi saya jawapan. Ia telah memberi saya tujuan hidup saya: untuk berkhidmat.